«هنوز هیچ ابزاری مشابه ایمیل ابداع نشده!» این عقیده ری تاملینسون، شخصی است که نخستین نامه الکترونیکی را ارسال کرده است. حقیقت آن است که او درست می گوید، علی رغم گذشت بیش از ۴۰ سال از ظهور این پدیده، فناوری تازه ای نتوانسته جایگزین آن شود.با استناد به آمار و ارقامی که گروه رادیکاتی (Radicati) ارائه کرده است، روزانه بیش از ۱۴۴.۸ میلیارد نامه الکترونیکی ارسال می شود، که پیش بینی می شود این رقم تا سال ۲۰۱۶ به عدد جالب توجه ۱۹۲.۲ میلیارد ایمیل در روز برسد. شایان ذکر است که در حدود ۳.۴ میلیارد حساب پست الکترونیکی در جهان وجود دارد، که سه چهارم آنها را افراد حقیقی به خود اختصاص داده اند.

در عین حالی که بسیاری از کاربران تازه کار به پست الکترونیکی به چشم دایناسور دنیای فناوری نگاه می کنند و راهکارهای دیگری برای برقراری ارتباط همچون شبکه های اجتماعی در سر دارند، هنوز هم خیل زیادی از آنها ترجیح می دهند تا امور کلیدی خود را از طریق پست الکترونیکی دنبال نمایند.

در سال ۲۰۱۰ موسسه کام اسکور (comScore) با سر و صدا و هیاهوی بسیار مدعی شد که کاربرد پست الکترونیکی در بین نوجوانان تا ۵۹ درصد کاهش یافته است. آنها حتی به این هم بسنده نکردند و لزوم استفاده از این سرویس پستی را در دنیای شبکه های اجتماعی به زیر سوال بردند!

ری تاملینسون که در موسسه فناوری BBN Technologies مهندس ارشد بوده، به پدر ایمیل شهرت دارد. وی معتقد است:

از آنجا که هیچ فناوری تازه ای نتوانسته جای پست الکترونیکی را بگیرد، فناوری که در آن تنها با افراد مشخصی طرف حساب هستیم به همین خاطر، ایمیل هنوز هم که هنوز است به حیات خود ادامه می دهد. بسیاری از جایگزین های پست الکترونیکی همچون بیلبورد می مانند و کارکرد محدودی دارند.

وی می افزاید:

اما ایمیل کاربردهای گوناگونی دارد. مطلبی که اکنون ارسال می شود را می توان ساعت ها بعد مطالعه کرد، و لزومی ندارد تا مانند برنامه های گفتگوی اینترنتی حتماً همان لحظه پشت خط باشید. یا مانند شبکه های اجتماعی مطلب ارسالی در بین انبوهی از مطالب دیگران گم شوند!

نیم نگاهی به ظهور پست الکترونیکی

در سال ۱۹۷۱ میلادی تاملینسون به عنوان مهندسی جوان برای موسسه فناوری BBN Technologies مشغول به کار بود. موسسه وی به توسعه آرپانت (ARPANET)، شبکه ای که برای ارتباط رایانه ای هر چه بهتر محققین و دانشمندان طراحی شده بود، مشغول به کار بود. این موسسه بعدها بستری برای وب شد.

در پاییز همان سال تاملینسون موفق شد تا نخستین نامه الکترونیکی را به کمک برنامه SNDMSG از طریق شبکه ای شامل ۱۰ رایانه ارسال نماید. جالب این که قابلیت ایمیل برای رایانه ای مجزا از دهه ۱۹۶۰ میلادی وجود داشت، اما هنر مهندس داستان ما این بود که توانست پیامی را به رایانه ای دور دست بفرستد و پاسخ آن را بر روی رایانه ارسال کننده نیز دریافت نماید.

واقعیت آن است که پیام نخستین نامه الکترونیکی ارسالی در تاریخ گم شده است و با وجودی که متنی آزمایشی داشته، دیگر کسی یادش نمی آید که در آن چه نوشته شده بود. با این حال، نخستین ایمیلی که دو رایانه شبکه شده کنار هم ارسال کرده اند حاوی پیام «سلام جهان» (Hello World) معروف بوده، و در عین حال که پیامی کوتاه بوده، نشان می داده که تمامی زیرساخت ها به خوبی کار می کنند.

وی ابراز می دارد:

حقیقتاً به خاطر نمی آورم که نخستین پاسخ ایمیلی ام چه بوده، اما به یاد دارم که بر و بچه ها نقطه نظرات جالب خود را در رابطه با آن بیان کردند.

او همچنین نخستین فردی است که از نشان @ به عنوان نمادی برای نمایش تعلق و عضویت کاربر به یک نام دامنه خاص بهره برده است. نشانه ای که در سیستم اشتراکی مالتیکس (Multics) به عنوان کاراکتر پاک کردن سطر به کار می رفت و بعد از اقدام وی ناخشنودی هایی را در بین کاربران سیستم فوق در پی داشت.

از سال ۷۲ میلادی ایمیل به عنوان پدیده ای فرهنگی و فنی جایگاه خود را یافت به طوری که در روایت های آتی TENEX که از طریق نوارهای مغناطیسی به ۱۵ مرکز دیگر در خاک ایالات متحده ارسال شد، ایمیل نیز به چشم می خورد. از آن پس بود که کاربران می توانستند پیغام ارسال نموده و پاسخ دریافت دارند.

بعدها با بازگشایی سایت های بیشتر، ایمیل نیز بیش از پیش شناسانده شد و کم کم بر گستره ی استفاده از این ابزار ارتباطی نوین افزوده شد. جالب اما این موضوع است که از آغازین روزهای ظهور تاکنون، کاربردهای ایمیل تقریباً بدون تغییر باقی مانده است.

تاملینسون حتی معتقد است که:

ایمیل توانسته پا را از حد یک پدیده فنی فراتر بگذارد و جایگزین مطمئن تری برای تلفن شود. حتی می توانید بدون دغدغه نسبت به حضور یا عدم حضور فرد مورد نظر و در نظر گرفتن تفاوت های زمانی (برای ارتباط با دیگر کشورهای دور دست)، پاسخی سریع دریافت کنید.

چشم انداز ایمیل در روزگار فعلی

اکنون چهل سال بعد از ظهور اولیه پست الکترونیکی، کاربردهای آن بسیار گسترده تر از قبل شده است. متاسفانه حدود نیمی از ایمیل های ارسال شده به دلیل نامعتبر بودن طریقه ارسال هرگز به مقصد نمی رسند! از سویی دیگر نتایج تحقیقاتی که از طرف «کارگروه ضد هرزنامه» منتشر شده، بین ۸۸ تا ۹۰ درصد از تمام نامه های الکترونیکی که در خلال سه ماهه نخست سال ۲۰۱۱ میلادی ارسال شده، هرزنامه یا ایمیل های تبلیغاتی بوده است.

جالب توجه اینکه برای مثال به طور متوسط روزانه بیش از ۸ میلیارد پیام از طریق سرویس پست الکترونیکی هاتمیل متعلق به شرکت مایکروسافت ارسال می شود، در حالی که کمتر از ۲.۵ میلیارد آن سر از صندوق های پستی در می آورند!

علی رغم اینکه روش های متعددی برای مبارزه و مقابله با هرزنامه ها ایجاد شده است (از وارد کردن دامنه های بدنام در لیست سیاه گرفته تا بلوکه کردن نامه هایی که دارای محتوای ممنوعه هستند تا متوقف کردن کلیه نامه هایی که خارج از لیست سفید (دامنه های معتبر) ارسال می شوند) هنوز هم این مشکل دامنگیر بسیاری از کاربران است و زمان زیادی از کارمندان را تلف می کند.

زمانی که نخستین بار تاملینسون نامه های الکترونیکی خود را ارسال می نمود، هر نشانی متعلق به فردی خاص بود، حال آنکه امروزه انواع و اقسام برنامه ها و بدافزارها جای آدمی را گرفته اند و می توانند در زمانی کوتاه، تعداد زیادی نامه های ناخواسته به میلیون ها کاربر ارسال نمایند. از سویی دیگر کاربران هر یک تعداد زیادی حساب پستی برای خود ایجاد کرده اند. در این بین حرف و حدیث ها بر سر این موضوع است که آیا کاربران باید تنها یک حساب کاربری پست الکترونیک داشته باشند یا خیر.

در این راستا است که اهمیت هویت سنجی کاربران خودنمایی می کند. با وجودی که به اعتقاد تاملینسون داشتن ایمیل هایی که به هیچ وجه نظارتی بر هویت کاربر خود ندارد، می تواند از نظر امنیتی دغدغه های بیشتری را برایمان در پی داشته باشد، درخواست انواع و اقسام مدارک برای گشایش حساب پست الکترونیکی نیز غیر معقول به نظر می رسد.

دورنمای پست الکترونیکی در آینده

از جنبه های گوناگون که بنگریم، آینده ایمیل نمی تواند تفاوت چندانی با امروز آن داشته باشد. پیامک، گفتگوهای اینترنتی و فیس بوک به طور موازی وجود خواهند داشت و پست الکترونیکی نیز با حفظ جایگاه خود، همچنان به حیات خویش ادامه خواهد داد. تاملینسون در این رابطه معتقد است که:

فرقی نمی کند که نام تغییر یابد یا خیر، به نظرم سال های سال همین ایمیل دوست داشتنی خودمان را خواهیم داشت. حتی ممکن است سایر انواع ارتباط نظیر پیام های گفتگوی اینترنتی نیز در آن ادغام شوند. به عنوان مثال ممکن است شما به یکی از دوستانتان در یک مسنجر اینترنتی پیغام ارسال کنید و اگر او پاسخ نداد همان پیغام برای او ایمیل شود.

نظر شما در رابطه با ایمیل و آینده آن چیست؟ چقدر از ایمیل استفاده می کنید و روزانه چندبار صندوق نامه های خود را چک می کنید؟                                                   منبع:زومیت