در ابتدا باید عرض کنم که این مقاله نظر شخصی و نوشته اینجانب است و هیچگونه ارتباطی با اهداف و دیدگاه وب سایت زومیت ندارد. مطمئن باشید هیچ دیدگاهی صد در صد درست نیست و در صورت مخالفت با این دیدگاه شما کاملا اختیار دارید که در بخش نظرات انتقاد خود را ارایه نمایید. این مقاله تنها به منظور بررسی و یادگیری جمعی ما دوستداران تکنولوژی گردآوری و نوشته شده است.

در این مقاله به بررسی اینکه سرمایه گذاری در بخش تحقیق و توسعه (R&D) تا چه حد می تواند بر افزایش فاصله بین شرکت ها کمک کند، می پردازیم و در نهایت می خواهیم دلیل این اختلاف فاحش تکنولوژی بین تیم مایکروسافت-نوکیا و گوگل-موتورولا را بررسی کنیم. با ما همراه باشید.

مقدمه

مایکروسافت،گوگل، اپل، موتورولا و نوکیا همگی نام هایی هستند که تا 5 سال قبل زیاد با یکدیگر ارتباطی نداشتند، اپل قانع شده بود که در دنیای کامپیوتر شخصی از مایکروسافت شکست خورده و در کسب و کار موسیقی و سخت افزار فعالیت داشت. گوگل خدمات جستجو و تبلیغات هوشمند ارایه می کرد، نوکیا و موتورولا نیز هر کدام بر بخشی از بازار موبایل چنگ انداخته بودند. مشکل از زمانی آغاز شد که اپل تصمیم به عرضه آیفون گرفت. همه آیفون را در حد یک موج کوتاه می دانستند که به زودی فرو می نشیند و همگی با آسودگی به کسب و کار خود ادامه خواهند داد. اما داستان آن گونه که استیو بالمر و مدیران دیگر شرکت ها تصور می کردند پیش نرفت.

نوکیا به محض انتشار آیفون دچار ضربه شدیدی شد، این موضوع به نوکیا ختم نشد و گریبان دیگر شرکت ها مانند RIM با سیستم عامل بلک بری را هم گرفت. آیفون در حال تبدیل شدن به تنها گزینه بود.

همانطور که در شکل مشاهده می کنید رنگ قرمز نشان دهنده قیمت سهام و رنگ آبی میزان اختراعات به ثبت رسیده نوکیا می باشد. این کاهش شدید در نوآوری و افت قیمت سهام نوکیا، ناشی از کاهش شگفت انگیز فروش سیمبین در بازار تلفن هوشمند بوده است. این اتفاق تنها برای نوکیا نیافتاد، شرکتهایی مانند RIM و مایکروسافت نیز بازار هرچند کوچکتر خود را ماه به ماه از دست دادند.

در همین هنگام گوگل در پشت پرده پروژه طراحی سیستم عامل خود را با انگیزه بیشتری دنبال کرد، چرا که موفقیت یک سیستم عامل جدید را به عینه دیده بود. جالب اینجاست که استیو جابز، اریک اشمیت را به جلسه ای محرمانه برای طراحی آیفون و سیستم عامل iOS دعوت کرده بود و در آن زمان نمی دانست که یکی از رقبای خود را به این جلسه حساس دعوت نموده است.

آیپد و بازار کامپیوتر شخصی

ناگهان اپل آیپد را به بازار عرضه کرد، محصولی که از جهات بی شماری عیب و ایراد داشت، البته از دید کسانی که فقط به لیست امکانات می اندیشیدند و نه به تجربه کاربر. آیپد 1 تقریبا همان آیفون بزرگ بود و یک صفحه نمایش بسیار با کیفیت IPS با حساسیت بالا نسبت به لمس انگشتان را به همراه داشت. همه فکر می کردند که این محصول نمی تواند جایگاه بزرگی در بازار پیدا کند. اما یک اتفاق جالب رخ داد و آن چنگ انداختن به بازار کامپیوتر شخصی بود. این محصول شاید کارهای بسیار محدودی را انجام می داد، اما این کارهای محدود را بسیار بهتر از ابزارهای دیگر انجام می داد. سیاستِ «انجام کامل یک مجموعه کار ناقص بهتر از انجام ناقص یک مجموعه کار کامل است» جواب داد و آیپد کم کم جایگاه خود را یافت و به حیطه کامپیوتر شخصی نفوذ کرد.

در آماری که در عکس مشاهده می کنید اعداد جالبی وجود دارد. اپل که سال ها در بازار کامپیوتر شخصی در رده های پایین جدول حضور داشت، حالا ناگهان به میمنت حضور آیپد در رده اول حضور دارد، چرا که آیپد در آمارها یک کامپیوتر شخصی به حساب می آید.

حال به جمله اول مقدمه می رسیم، اینکه دیگر مایکروسافت، گوگل، اپل، نوکیا و موتورولا هر کدام راه خود را نمی روند، محصولات جدید اپل به همه بازارها هجوم برده است و این شرکت ها باید دست به کار شوند.راه حل چیست؟ چگونه در مقابل مشکلی که به این حد پیشرفت کرده باید مقابله کرد؟ مشارکت.

مایکروسافت پس از نا امیدی از موفقیت ویندوز موبایل، به نوکیا غول خفته روی آورد و به همین منظور در این شرکت 1 میلیارد دلار سرمایه گذاری کرد. در ادامه گوگل نیز برای دستیابی به 12 هزار اختراع ثبت شده موتورولا (بخش دستگاه های موبایل این شرکت و نه بخش مخابراتی) برای مقابله قانونی و تکنولوژیکی با اپل، Motorola Mobility را خریداری نمود و تشکیل تیم داد.

سرمایه گذاری تحقیق و توسعه برگ برنده طولانی مدت

در دوره کارشناسی ارشد مقاله ای برای درس تجارت الکترونیک ارایه کردم با این مضمون که چگونه شرکت هایی مانند اپل با هزینه کم در تحقیق و توسعه به این موفقیت چشم گیر رسیدند. سرتان را درد نیاورم، به این نتیجه رسیدم که شناخت بازار عامل مهمی برای موفقیت کوتاه مدت و میان مدت است و اپل نیاز بازار را بهتر از دیگران تشخیص داده است. شاید به همین خاطر تعداد مدل های کمی ارایه می کند و سود بیشتری بدست می آورد، چون می داند هدف کجاست و یک تیر برای زدن هدف کافی است.

اما حالا بعد از کنفرانس نوکیا دید تازه ای به ذهن من سرازیز شد. اینکه چگونه این همه تکنولوژی و فن آوری بسیار پیشرفته ناگهان در یک محصول نمایان می شود. دیگر بحث تنها بر سر افزایش سرعت پردازنده و یا تراکم بالاتر پیکسل ها در صفحه نمایش نیست. تکنولوژی های پیشرفته ارایه شده در این کنفرانس برای مشکلات اساسی راه حل ایجاد نموده اند که سالها کسی به آنها توجه لازم را نکرده بود.

اینکه سرعت رفرش شدن صفحه آنقدر زیاد شود که متون در هنگام حرکت صفحه شفاف و واضح نمایش داده شوند، یک مشکل فراموش شده بود، مشکلی که همه ما از آن نفرت داریم و باعث می شود که به مجازی بودن دنیای درون موبایل پی ببریم. اما از آنجایی که همه ابزارها این مشکل را داشتند به آن عادت کرده بودیم.

اشیاء متحرک در عکس، بازده پایین دوربین در عکس برداری در نور کم، تاثیر فاحش لرزش دست در عکس و فیلم برداری، غیر قابل استفاده بودن سیستم لمسی صفحه نمایش در هنگام استفاده با دستکش و بسیاری مشکلات دیگر، شاید حتی با گلکسی اس 5 و یا آیفون 8 هم برطرف نمی شد. پس چرا ناگهان همه اینها را دو شرکت نوکیا و مایکروسافت حل نمودند و بالاخره تلنگر اپل و در ادامه آن گوگل آنها را از خواب 5 ساله بیدار کرد.

به آمارهای موجود در عکس هایی که از وبسایت سازمان معتبر The Economics of Industrial Research & Iovation - IRI استخراج نموده ام توجه کنید:

برای ساده شدن کار من اطلاعات مربوط به سرمایه گذاری شرکت ها در بخش R&D  را استخراج کرده ام که در جدول زیر مشاهده می کنید:

در سال های 2008 تا 2011 شرکت مایکروسافت نزدیک به 24 میلیارد دلار در بخش تحقیق و توسعه هزینه نموده و نوکیا هم تیمی مایکروسافت نیز نزدیک به 20.4 میلیارد دلار در پروژه های تحقیق و توسعه سرمایه گذاری کرده است.

این درحالی است که گوگل تا سال 2010 اصلا جزو 50 شرکت اول سرمایه گذار در بخش تحقیق و توسعه نبوده است و موتورولا تنها یک بار در جمع 50 نفر اول بوده و 2.9 میلیارد دلار هزینه کرده است.

شاید درصد کمی از این هزینه ها ارتباط مستقیم با تکنولوژی های ارایه شده در کنفرانس های هفته گذشته داشته باشد. بسیاری از هزینه های تحقیق و توسعه گوگل برای خدمات اینترنتی-نرم افزاری و موتورولا برای بخش موفق ترش یعنی قسمت مخابراتی آن بوده است و ارتباطی با محصولات دیشب نداشته اند. نکته دیگر اینکه گوگل اصلا یک شرکت سخت افزاری نیست و تجربه بسیار کمتری در این زمینه نسبت به دیگر نام های این لیست دارد و نمی تواند همانند مایکروسافت که سابقه طولانی در ایجاد تکنولوژی های سخت افزاری دارد به هم تیمی سازنده موبایل خود کمک کند.

با همه این اوصاف به نظر شما نتیجه مجموع 45 میلیارد دلار سرمایه گذاری مستقیم، اختراعات و تکنولوژی های بیشتری را نتیجه می دهد  یا 7 تا 8 میلیارد دلار؟ تازه در نظر داشته باشید که اعم این ۷ تا ۸ میلیارد دلار در بخش هایی هزینه شده اند که ارتباط چندانی با محصولات معرفی شده موتورولا-گوگل  نداشتند.

البته این را هم باید در نظر داشت که ترکیب سامسونگ و گوگل نیز نتیجه خارق العاده ای نداد، با اینکه سامسونگ یکی از تنها شرکت های آسیایی حاضر در جمع 50 شرکت اول در زمینه سرمایه گذاری در تحقیقات و توسعه است. اما نتیجه این تیم گلکسی نکسوس بود که در مقابل رقبا از دید سخت افزاری حرفی برای گفتن نداشت، هرچند از دید نرم افزاری جز بهترین ها بود و یک دلیل آن شاید ضعف در رهبری سازمانی و یا رقابت داخلی بین گوگل و سامسونگ باشد که موجب شده سامسونگ تمام قدرت خود را برای محصول مشترک خرج نکند. اما نوکیا و مایکروسافت در حوزه ی تلفن هوشمند رقیب نیستند.

نکته بعدی در این است که شرکت نوکیا همان طور که در شکل زیر مشاهده می کنید، این هزینه های هنگفت را تنها در زمینه گوشی های همراه و تکنولوژی های اطراف آن انجام داده است، در صورتی که سامسونگ هزاران نوع محصول الکترونیکی و دیجیتال دیگر نیز در لیست محصولات خود دارد و هزینه ی بزرگی که به موبایل ارتباط دارد بیشتر در زمینه صفحه نمایش، سیستم-روی-یک-چیپ (SoC) و حافظه است. که تقریبا هر شرکتی قادر به تهیه آنها از دیگر تامین کنندگان می باشد.

البته اعداد شکل بالا تا حدی با آمار ارقامی که The Economics of Industrial Research & Iovation  - IRI مقایرت دارد، اما شما کاملا افزایش سرمایه گذاری تحقیق و توسعه نوکیا را پس از حضور آیفون در بازار از سال 2007 مشاهده می کنید.

علت این افزایش ناگهانی افزایش درآمد نبوده است، بلکه این موضوع نتیجه حذف هزینه های 2 یا 3 میلیارد دلاری سالیانه ی سیستم عامل سیمبین است که در راه درست هزینه شده است.

نتیجه گیری

حال تا حدی مسئله روشن تر شده است. تحقیق و توسعه شاید در کوتاه مدت پاسخ ندهد، اما در دراز مدت می تواند در چنین روزی به یاری سرمایه گذاران آنها برسد. نوکیا و مایکروسافت هزاران تکنولوژی و اختراع را ایجاد نمودند، اما تا کنون نتوانستند آنها را در یک جا و به صورت یک محصول یکپارچه و قابل درک به مشتریان ارایه کنند. برای همین است که موتورولا تنها با بهبود چند بخش مانند صفحه نمایش و پردازنده که تقریبا در دسترس تمامی رقبا است کنفرانس خود را به پایان رساند. شاید زمان آن باشد که توجه بیشتری به تحقیق و توسعه (R&D) شود.

یکی از امتیازات جدید لومیا 920 پرچمدار این دوشرکت، قابل لمس بودن فواید تکنولوژی های بکار رفته در آن برای کاربران است. دیگر لازم نیست که به کاربر توضیح داده شود که پردازنده ما 2 برابر پردازنده دیگران قدرت پردازش دارد و کاربران پاسخ دهند خوب به چه کار من می آید؟

u202bنوآوری در سخت افزار، پر هزینه تر از نرم افزار است، اما در طولانی مدت پاسخ می دهد

نوکیا و مایکروسافت در مقابل، با دوربین زد لرزش یا امکان عکس برداری در نور کم و بدون فلش، پاسخ دادند. به عنوان مثالی دیگر در کنفرانس هفته گذشته از  رفش ریت بالای نمایشگر که موجب نمایش روان فیلم و یا مرور صفحات می شود، صحبت به میان آمد. قدرت این امکانات در معیارهای کیفی و ملموس است و نه در اعداد و ارقام بی معنی که مفهومی برای مصرف کننده عادی ندارند.

حال باید دید که این همه تکنولوژی در یک جا می تواند رقبای بزرگی همچون آیفون و اندروید را کنار بزند؟ آیا آیفون جدید می تواند ورق را دوباره برگرداند و نگاه ها را به سمت خود جلب کند؟                                                               منبع:زومیت